Bobby Darin

Bobby Darin, wlasc. Walden Robert Cassotto (ur. 14 maja 1936 w Nowym Jorku, zm. 20 grudnia 1973 w Los Angeles^[1]) - amerykanski piosenkarz, kompozytor popowy i aktor filmowy.

26 maja 1982 otrzymal wlasna gwiazde w Alei Gwiazd w Los Angeles znajdujaca sie przy 1735 Vine Street^[2][3].

Ukonczyl Bronx High School of Science w Bronksie i Hunter College w Nowym Jorku. Poczatkowo wystepowal w kawiarniach nowojorskich, w polowie lat 50. trafil do przemyslu muzycznego. Zadebiutowal singlem My First Love. Po kilku singlach, ktore nie odniosly powodzenia, Splish Splash dotarl na 3. miejsce amerykanskiej listy przebojow^[4]. Z powodu braku dalszych sukcesow, Darin jeden singiel wydal z zespolem towarzyszacym, pod nazwa The Ding Dongs, zmieniona nastepnie na The Rinky Dinks. W 1958 powrocil do wystepow pod wlasnym nazwiskiem i osiagnal sukces singlem Queen of the Hop, sprzedanym w ponad milionowym nakladzie. Jeszcze wieksza popularnosc przyniosla mu wlasna kompozycja z 1959 Dream Lover (1. miejsce w Wielkiej Brytanii i 2. w USA)^[4], reprezentujaca typowa dla tego okresu stylistyke pop.

W kolejnych nagraniach Darin zmienil styl, stawiajac na repertuar dla dojrzalszej publicznosci, opracowujac wlasne udane i popularne wersje standardow, jak Mack the Knife z Opery za trzy grosze, La Mer (Beyond the Sea), Clementine. Bywal porownywany do Franka Sinatry. Spiewal tez standardy musicalowe, jak ,,Hello, Dolly".

Debiutowal na ekranie jako mezczyzna w okularach przeciwslonecznych, tanczacy, a pozniej zujacy gume na probie (niewymieniony w czolowce) w melodramacie muzycznym Johna Cassavetesa Cienie (Shadows, 1958). Pojawil sie potem w komedii muzycznej George'a Sidneya Pepe (1960)^[5]. Rola pacjenta w dramacie Granice wytrzymalosci (Pressure Point, 1962) z Sidneyem Poitierem i Peterem Falkiem przyniosla mu nominacje do Zlotego Globu dla najlepszego aktora w filmie dramatycznym^[6]. Za role kaprala Jima Tompkinsa w komediodramacie wojennym Kapitan Newman (Captain Newman, M.D., 1963) z udzialem Gregory'ego Pecka, Tony'ego Curtisa, Angie Dickinson, Roberta Duvalla i Eddiego Alberta otrzymal nominacje do Oscara dla najlepszego aktora drugoplanowego^[6] i Zlotego Globu dla najlepszego aktora drugoplanowego^[6]. Jego piosenka ,,That Funny Feeling" pochodzaca z komedii romantycznej Richarda Thorpe'a That Funny Feeling (1965), gdzie zagral postac bogatego nowojorskiego biznesmena Toma Milforda zakochanego w pokojowce (Sandra Dee), byla nominowana do Zlotego Globu za najlepsza piosenke^[6].

W 1965 roku wraz z przemianami generacyjnymi na rynku muzycznym, Darin zainteresowal sie aktualnym wowczas folk rockiem. Nagral m.in. udana interpretacje If I Were a Carpenter Tima Hardina (1966) i protest song We Didn't Ask to Be Brought Here. Na kolejnych plytach zauwazalny byl dalszy zwrot w kierunku poezji i muzyki zaangazowanej politycznie^[4].

Darin spiewal piosenki w stylu tradycyjny pop, czesto znakomicie interpretujac standardy muzyki pop. Bywalo jednak, ze wychodzil poza te dziedzine, spiewajac popowe wersje piosenek rock and rollowych, najczesciej popularnych zespolow, takich jak The Rolling Stones lub ambitniejszych jak Bob Dylan. Spowodowalo to, ze niekiedy zaliczany jest do grona artystow rock and rolla.

Bobby Darin zmagal sie z choroba serca i po kilku operacjach zmarl przedwczesnie 20 grudnia 1973 w wieku 37 lat^[4].

W 1990 Boby Darin zostal wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame^[7].

Byl dwukrotnie zonaty; z Sandra Dee (od 1 grudnia 1960 do 7 marca 1967), z ktora mial syna Dodda, i Andrea Joy Yeager (od 26 stycznia 1973, separacja od 30 wrzesnia 1973, rozwod w pazdzierniku 1973). Spotykal sie z piosenkarka Connie Francis.

W 2004 powstal film amerykanski, oparty na biografii Bobby'ego Darina - Wielkie zycie (Beyond the Sea) w rezyserii Kevina Spacey'ego, ktory byl rowniez wspolautorem scenariusza i wcielil sie w postac B. Darina, spiewajac takze jego piosenki.

• Bobby Darin (1958)
• That's All (1959)
• This is Darin (1960)
• For Teenagers Only (1960)
• The 25th Day of December (1960)
• Two of a Kind (1961)
• Love Swings (1961)
• Twist with Bobby Darin (1961)
• Bobby Darin Sings Ray Charles (1962)
• Things and Other Things (1962)
• Oh! Look at Me Now (1962)
• You're the Reason I'm Living (1963)
• It's You or No One (1963)
• 18 Yellow Roses (1963)
• Earthy! (1963)
• Golden Folk Hits (1963)
• Winners (1964)
• From Hello Dolly to Goodbye Charlie (1964)
• Venice Blue (1965)
• Bobby Darin Sings The Shadow of Your Smile (1966)
• In a Broadway Bag (Mame) (1966)
• If I Were a Carpenter (1966)
• Inside Out (1967)
• Bobby Darin Sings Doctor Dolittle (1967)
• Bobby Darin Born Walden Robert Cassotto (1968)
• Commitment (1969)
• Bobby Darin (1972)

• Colin Larkin: Guinness Encyklopedia muzyki popularnej. Lata szescdziesiate. Atena / Rock-Serwis, 1995, s. 97-98. ISBN 83-85335-22-6.

• Bobby Darin (1936-1973) w bazie IMDb (ang.)
• Bobby Darin w bazie Notable Names Database (ang.)
• Bobby Darin w bazie Filmweb
• Bobby Darin w bazie Discogs.com (ang.)

• Amerykanie pochodzenia wloskiego
• Amerykanscy harmonijkarze
• Amerykanscy kompozytorzy muzyki rozrywkowej
• Amerykanscy wokalisci folkowi
• Amerykanscy wokalisci popowi
• Amerykanscy wokalisci rockowi
• Czlonkowie Rock and Roll Hall of Fame
• Laureaci Nagrody Grammy
• Ludzie urodzeni w Nowym Jorku
• Muzycy zwiazani z Los Angeles
• Urodzeni w 1936
• Zmarli w 1973