Alienasi

Alienasi nyaeta kaayaan kaisolasi, hususna di psikologis salaku hasil tina parobahan-parobahan sosial. Konsep alienasi langkung seueur dikaitkeun jeung ilmu sosial saperti kelompok marxis. Dina lingkup masyarakat kontemporer alienasi dihasilkeun ku kamajuan teknologi. johnson ngabedakeun opat jenis alienasi marxian, nyaeta: a) Alienasi salaku hasil proses produksi, b) Produk kagiatan individu, c) manusa sejen jeung d) Alienasi salaku hasil ti diri sorangan. Durkheim ngaitkeuna jeung konsep anomi, teu saimbangna psikologis, boh sacara sosoranganan atawa kelompok. Singketna, aliansi marxian teh aya kaitanna jeung balukar tina kapitalisme,ku kituna ngajadikeun individu ngan salaku instrumen, lain makhluk sosial, sedengkeun anomi Durkheimian individu dina kaitanna jeung solidaritas sosial salaku bagian tina integrasi sosial. ^[1]

Dina lingkup sastra, kahiji, dikaitkeun boh jeung pangarang atawa karya-karyana, ku kituna aya anggapan yen sastra teu fungsi sacara nyata dina nyoko proses pembangunan, sastra kaalienasikeun ti struktur sosial nu ngahasilkeuna. Ku kituna, aya gagasan supaya lewih rea ngagali unsur ekstrinsik, karya sastra dina kaitanna jeung masyarakat eta sorangan. Kadua, sacara instrinsik alienasi, ciri-ciri katerasingan dominan dina unsur panokohan. Dina sastra Barat Hamlet(shakespeare), The Stranger( Albert Camus), Waiting for Godot (Samel Beckett), jeung sajabana disebut salaku karya nu sarat jeung alienasi. Di indonesia dikaitkeun jeung sastra sastra absurd saperti karya Putu Wijaya jeung Iwan Simatupang.^[1]

1. 1 2 Prof(Em.) Dr. Nyoman Kutha Ratna, S.U. (2018). Ensiklopedia 2000 Entri Istilah Biografi, Karya, Metode dan Teori Sastra. Yogyakarta: Pustaka Pelajar. ISBN 978-602-229-743-7.