Pink

P!nk (takze Pink)^[1], wlasc. Alecia Beth Moore^[1][2] (ur. 8 wrzesnia 1979 w Doylestown, stan Pensylwania, USA^[1][2]) - amerykanska piosenkarka, autorka tekstow, tancerka, aktorka i producentka muzyczna.

Rozglos zdobyla na poczatku stycznia 2000 roku. Tworzy muzyke z gatunku pop-rock, choc w poczatkach dzialalnosci muzycznej jej utwory wpisywaly sie w nurt muzyki R&B. Zaczynajac swoja kariere muzyczna, wzorowala sie na jednej ze swoich idolek, Madonnie^[3][4]; ceni rowniez takie wykonawczynie, jak Janet Jackson^[4][5], Joan Jett^[4][5] i Janis Joplin^[3]. Na calym swiecie sprzedala ponad 110 milionow plyt (w tym 40 milionow albumow i 70 milionow singli)^[6][7].

Jest corka zydowskiej pielegniarki Judith Moore i zolnierza Jima Moore'a^[8]. Jej przodkowie wyemigrowali z Irlandii, Niemiec i Litwy. Mimo ze urodzila sie zdrowa, gdy miala zaledwie kilka miesiecy, wykryto u niej astme^[9], ktora dreczyla ja przez lata mlodosci. Od 4 do 12 roku zycia, zgodnie z zaleceniem lekarza, trenowala gimnastyke artystyczna, co pomoglo jej walczyc z choroba.

Gdy miala siedem lat, jej rodzice sie rozwiedli^[8]. Ma przybrana matke, przyrodniego brata i siostre. Dorastala w Doylestown, uczeszczala do tamtejszej Podstawowej Szkoly Kutz, Gimnazjum Lenape oraz Liceum Central Bucks High School West.

Jej ojciec spiewal i pisal teksty piosenek, dzieki czemu Pink juz jako mala dziewczynka sama chciala spiewac^[10]. Zaczynala od spiewu w chorze gospel oraz od tanca. Jak sama mowi, spiew byl jedynym sposobem, aby ,,rodzice chociaz na chwile przestali sie klocic". Pisala wlasne teksty jako ujscie dla swych uczuc, a jej matka komentuje: Jej pierwsze teksty byly bardzo introspekcyjne. Niektore z nich byly bardzo czarne i bardzo glebokie, niemal niepokojace.

Po rozstaniu rodzicow zamieszkala z matka. Ojciec, aby pomoc im finansowo, sprzedal swojego zlotego Rolexa. Pink sprawiala wiele problemow wychowawczych, w wieku dziewieciu lat siegnela po pierwszego papierosa, cztery lata pozniej zaczela brac narkotyki. Jej idolka od dziecinstwa byla Linda Perry, wokalistka zespolu 4 Non Blondes. Pink nocami siedziala na oknie w swoim pokoju i spiewala jej piosenki, dopoki nie zostala wezwana policja. Czesto wymykala sie wieczorami z domu i jezdzila ze znajomymi do Philly's Club Fever. W wieku pietnastu lat miala falszywy dowod. Kiedy matka nie mogla juz z nia wytrzymac, kazala jej przeniesc sie do ojca.

W wieku czternastu lat napisala swoj pierwszy utwor - ,,Generation X". Na jednej z wielu domowych imprez koledzy poprosili ja, by dolaczyla do ich zespolu Middle Ground. W wieku szesnastu lat dolaczyla do zespolu Choice, skladajacego sie wowczas z dwoch dziewczyn spiewajacych rhythm and blues. Grupa zainteresowal sie L.A. Reid, wlasciciel jednej z najwiekszych i najbardziej znanych wytworni muzycznych LaFace. Sprowadzil je do studia i od razu podpisal z nimi kontrakt. Niedlugo pozniej producent zaproponowal Pink kariere solowa. W podjeciu decyzji pomogl jej ojciec, ktory zalecil jej ,,bycie lojalna wobec siebie".

Na poczatku kariery solowej przybrala pseudonim P!nk, ktory inspirowany byl m.in. postacia Mr. Pinka z filmu Wsciekle psy (ang. Reservoir Dogs). W wywiadach czesto powtarzala fraze: ,,We're all pink on the inside" (doslownie: wewnatrz wszyscy jestesmy rozowi), ktora wyrazala przemyslenie, ze ,,wszyscy mamy czerwona krew, wszyscy placzemy czystymi lzami, wszyscy krok po kroku, w tej niekonczacej sie wedrowce, probujemy odnalezc znaczenie zycia i milosci".

Jej pierwszy album studyjny, zatytulowany Can't Take Me Home, utrzymany byl w stylu R&B. Plyta osiagnela status podwojnej platynowej plyty, a pochodzace z niego single - ,,Most Girls", ,,There You Go" i ,,You Make Me Sick" - zajmowaly wysokie miejsca na listach przebojow w Stanach Zjednoczonych, Australii i Wielkiej Brytanii. Pierwsze zarobione pieniadze P!nk przeznaczyla na odkupienie ojcu zlotego Rolexa.

Choc debiutancka plyta okazala sie duzym sukcesem, piosenkarka zdecydowala sie na rozwiazanie wspolpracy z L.A. Reidem, poniewaz uwazala, ze ,,[przy tworzeniu albumu] nie miala za duzo do powiedzenia, nie tak wyobrazala sobie swoja kariere". W tym czasie zaczela kilka razy dziennie wydzwaniac do Lindy Perry z zespolu 4 Non Blondes, spiewajac do sluchawki i zostawiajac wiadomosci glosowe. Po jakims czasie piosenkarki nawiazaly wspolprace i zaczely prace nad materialem na druga plyte studyjna P!nk.

Album, zatytulowany M!ssundaztood, zawieral bardziej rockowe utwory i w zalozeniu mial zmienic wizerunek artystki, laczonej dotychczas wylacznie z muzyka pop. Album odniosl sukces komercyjny, a promujace go single - ,,Don't Let Me Get Me", ,,Just Like a Pill" czy ,,Get the Party Started" - zajmowaly pierwsze miejsca na listach przebojow w wielu krajach. Popularnosc zdobyla tez piosenka ,,Family Portrait", opowiadajaca historie dysfunkcyjnej rodziny wokalistki. Teledysk do utworu ,,Get the Party Started" zostal uhonorowany nagrodami MTV Video Music Awards.

Latem 2003 roku P!nk i William Orbit nagrali utwor ,,Feel Good Time", wykorzystany w sciezce dzwiekowej do filmu Aniolki Charliego: Zawrotna szybkosc. W samym filmie piosenkarka wystapila w roli epizodycznej. W czwartym kwartale roku wydala trzecia plyte studyjna zatytulowana Try This, ktora zawierala piosenki zdecydowanie z pogranicza rocka i muzyki pop. Album odniosl stosunkowo duzy sukces w Europie. Plyta powstala przy wspolpracy z Linda Perry i Timem Armstrongiem, wokalista grupy Rancid; Armstrong byl wspolkompozytorem i producentem osmiu utworow na plycie, a trzy utwory napisala Linda Perry. Ostatecznie plyte promowaly single: ,,God Is a DJ", ,,Last to Know" i ,,Trouble", ktory przyniosl P!nk nagrode Grammy.

W 2006 roku premiere miala czwarta plyta studyjna P!nk zatytulowana I'm Not Dead, zawierajaca m.in. piosenke ,,Dear Mr. President", krytykujaca polityke i osobe prezydenta USA, George'a Busha, oraz utwor ,,I Have Seen the Rain", ktora wykonala wspolnie ze swoim ojcem. Singlami promujacymi ten album byly utwory: ,,Stupid Girls", ,,Who Knew", ,,U + Ur Hand" i ,,Nobody Knows", ktore odniosly sukces komercyjny.

Z koncem pazdziernika 2008 roku premiere miala piata plyta studyjna P!nk zatytulowana Funhouse, ktora promowana byla przez single: ,,So What", ,,Sober", ,,Please Don't Leave Me", ,,Funhouse" i ,,I Don't Believe You"^[11]. Wspoltworca i producentem czwartego singla byl Tony Kanal z zespolu No Doubt. Na rynku niemieckim, australijskim i polskim ukazal sie dodatkowy, piaty singiel - ,,Bad Influence", w Stanach Zjednoczonych zostal nim utwor ,,Glitter in the Air".

15 listopada 2010 roku w sklepach ukazal sie album kompilacyjny zatytulowany Greatest Hits... So Far!!!, zawierajacy najwieksze przeboje w dorobku P!nk. Pod koniec roku ukazal sie jej kolejny singiel ,,Raise Your Glass", a na poczatku 2011 roku - piosenka ,,Fuckin' Perfect".

Na poczatku 2012 roku P!nk powrocila do studia, aby nagrac swoj szosty album. Plyta, zatytulowana The Truth About Love, ukazala sie 14 wrzesnia 2012 roku. Na podstawowym wydaniu znalazlo sie trzynascie utworow, a wersja rozszerzona zostala wzbogacona o piec piosenek. Pierwszym singlem zostal utwor ,,Blow Me (One Last Kiss)", do ktorego zrealizowany oficjalny teledysk, majacy premiere 27 lipca. B-side singla nosila tytul ,,The King Is Dead But the Queen Is Alive". Singlami plyty zostaly piosenki: ,,Try", ,,Just Give Me a Reason", ,,True Love", (nagrany w duecie z Lily Allen) i ,,Are We All We Are". W teledysku do piosenki ,,True Love" wystapila corka P!nk, Willow Sage. 25 wrzesnia w Australii ukazal sie nowy singiel piosenkarki - ,,Walk of Shame".

13 lutego 2012 roku ruszyla trasa koncertowa The Truth About Love Tour. Premiera DVD z trasy miala miejsce 22 listopada w Australii oraz trzy dni pozniej na calym swiecie. Za swoje osiagniecia P!nk otrzymala tytul ,,Kobiety Roku 2013" przyznawany przez magazyn ,,Billboard". W 2015 roku piosenkarka otrzymala nagrode BMI President Awards za ,,wplyw na rozwoj muzyki popularnej oraz uhonorowanie jej jako autorki tekstow piosenek". We wrzesniu nagrala piosenke ,,Today's the Day", ktora promowala 13. sezon telewizyjnego show dziennikarki Ellen DeGeneres.

W maju 2016 roku piosenkarka wydala singiel ,,Just Like Fire", ktory zostal nagrany na potrzeby sciezki dzwiekowej do filmu Alicja po drugiej stronie lustra.

13 pazdziernika 2017 roku odbyla sie premiera jej kolejnej plyty studyjnej zatytulowanej Beautiful Trauma.

20 lutego 2019 roku odbyla sie premiera singla ,,Walk Me Home", ktory zapowiadal kolejna plyte studyjna artystki Hurts 2B Human, ktorej premiera byla zaplanowana na kwiecien 2019 roku. Tego samego dnia piosenkarka wykonala utwor podczas uroczystosci Brit Awards 2019 w Londynie, podczas ktorej sama otrzymala nagrode specjalna ,,Outstanding Contribution".

28 marca odbyla sie premiera drugiego singla z plyty Hurts 2B Human, ,,Hustle".

18 listopada 2022 r. P!nk poinformowala poprzez media spolecznosciowe o wydaniu nowego albumu ktory ukaze sie 17 lutego 2023 r.. Zgodnie z zapowiedzia album ma nosic tytul: Trustfall.

W 2001 roku zwiazala sie z zawodnikiem freestyle'u motocrossowego, Careyem Hartem. 7 stycznia 2006 r. w Kostaryce wzieli slub, rozstali sie w 2008 roku. P!nk nie zlozyla jednak dokumentow rozwodowych i para pozostala w separacji. Ponownie zeszli sie 1 stycznia 2009 roku.

17 listopada 2010 roku oglosila, ze spodziewa sie pierwszego dziecka. 2 czerwca 2011 roku P!nk urodzila coreczke, Willow Sage Hart. 26 grudnia 2016 piosenkarka urodzila syna, ktory otrzymal imie Jameson Moon^[12].

P!nk jest czlonkiem organizacji walczacej o prawa zwierzat (PETA), dla ktorej pozowala do plakatu oraz nakrecila kilka filmikow. Piosenkarka udziela sie rowniez w kilku organizacjach charytatywnych tj. Human Rights Campaign (HRC), ONE Campaign, Prince's Trust, New York Restoration Project, Run for the Cure Foundation, Save the Children, Take Back the Night, UNICEF and World Society for the Protection of Animals.

W pazdzierniku 2010 roku otrzymala nagrode organizacji Human Rights Campaign, walczacej o prawa ludzi ze srodowisk LGBT. 16 stycznia 2009 roku, Pink przekazala 250 tys. dolarow na rzecz Czerwonego Krzyza, wspomagajac ofiary pozarow, ktore przetoczyly sie przez australijski stan Victoria wczesniej w tym miesiacu.

• Can't Take Me Home (2000)
• M!ssundaztood (2001)
• Try This (2003)
• I'm Not Dead (2006)
• Funhouse (2008)
• Greatest Hits... So Far!!! (2010)
• The Truth About Love (2012)
• Beautiful Trauma (2017)
• Hurts 2B Human (2019)
• Trustfall (2023)

• 2002: Party Tour
• 2004: Try This Tour
• 2006-2007: I'm Not Dead Tour
• 2009: Funhouse Tour
• 2010: Funhouse Summer Carnival Tour
• 2013-2014: The Truth About Love Tour
• 2018-2019: Beautiful Trauma World Tour
• 2023: Summer Carnival World Tour^[13]

• Oficjalna strona internetowa artystki (ang.)

• Pink
• Amerykanskie kontralty
• Amerykanskie wokalistki rockowe
• Amerykanskie wokalistki popowe
• Amerykanskie wokalistki rhythmandbluesowe
• Laureaci MTV Video Music Awards
• Laureaci Europejskich Nagrod Muzycznych MTV
• Laureaci Nagrody Grammy
• Laureaci World Music Awards
• Laureaci Rockbjornen
• Amerykanie pochodzenia irlandzkiego
• Amerykanie pochodzenia niemieckiego
• Amerykanie pochodzenia zydowskiego
• Ludzie urodzeni w Doylestown (Pensylwania)
• Urodzeni w 1979
• Amerykanscy zdobywcy platynowych plyt

• Artykuly z brakujacymi przypisami od 2023-04