Contabilidade

\n"}">

A contabilidade e a disciplina que serve para proporcionar informacion util na toma de decisions economicas. veu sendo definida como Ciencia do Patrimonio, e iso porque o seu obxecto e o estudo e a representacion do patrimonio empresarial, tanto desde un punto de vista estatico como dinamico.

O produto final da contabilidade son todos os Estados Contables ou Estados Financeiros que son os que resumen a situacion economica e financeira da empresa. Esta informacion resulta util para xestores, reguladores e outros tipos de interesados como os accionistas, acredores ou propietarios.

• Ciencia: Posto que e un conecemento verdadeiro. Non e unha suposicion de feitos sen relevancia algunha, ao contrario, analiza cada feito economico e en todos aplica un conecemento adquirido. E un conecemento sistematico, verificable e falible. Busca, a traves da formulacion de hipotese, a construcion de conxuntos de ideas loxicas (teorias) que sirvan para predicir e explicar os fenomenos relativos ao seu obxecto de estudo.
• Tecnica: Porque traballa en base a un conxunto de procedementos ou sistemas para acumular, procesar e informar datos utiles referentes ao patrimonio. E unha serie de pasos para realizar unha tarefa e en contabilidade a tarefa e o rexistro de libros.
• Sistema de Informacion: De acordo coas opinions e enfoques profesionais mais modernos, a contabilidade e en si un subsistema dentro do Sistema de Informacion da Empresa, toma toda a informacion dunha empresa referente aos elementos que definen o Patrimonio, procesaa e resumea de tal forma que cumpra cos criterios basicos que uniforman a interpretacion da Informacion Financeira (contable), deste xeito analistas financeiros e non financeiros usan a informacion contable, de ai concluese que independentemente das definicions anteriores, a contabilidade e en si un Sistema de Informacion.

Alguns enfoques mais actuais falan tamen da contabilidade como Tecnoloxia social, dado que a tecnoloxia encargase de conxugar saberes cientificos e tecnicos para a resolucion de problemas concretos. A contabilidade aplica conecementos cientificos (provenientes de campos como a economia, por exemplo) e tecnicos (como a sua tecnica especifica, a da partida dobre) para poder elaborar informacion util para a toma de decisions.

Estas caracterizacions da Contabilidade, con altos graos de componente cientifico e tecnoloxico caracterizarona especialmente nos ultimos 100 anos, chegando a conformarse ata "escolas" ou tendencias na sua comprension. Asi por exemplo falase das escolas latina e anglosaxoa da Contabilidade. A escola latina caracterizase, fundamentalmente, pola sua orientacion forense e a construcion de evidencias do proceso da informacion, facilitando asi os procesos de control organizacional. A escola anglosaxoa, pola sua banda, orientase mais aos procesos de revelacion de estados financeiros dirixidos aos mercados de valores e outros decisores estratexicos das organizacions

O estudo da contabilidade sobre unha base cientifica tivo a sua primeira manifestacion escrita coa publicacion en Italia (Venecia) en 1494, da famosa obra Summa de arithmetica, geometria, proportioni e proportionalita de Luca Pacioli (1445-1517) o autor, tamen conecido como Frei Luca de Borgo Sancti Sepulchri que dedicou trinta e seis capitulos da sua obra a descricion dos metodos contables empregados polos principais comerciantes venecianos. O autor dedica ademais parte dos seus traballos a descricion doutros usos mercantis, tales como contratos de sociedade, o cobro de intereses e o emprego das letras de cambio. Dise que na antiguidade usaban ou sabian ler a famosa lingua parda ou "lingua do diano" que era usada para investigar a contabilidade na epoca clasica.

Segundo Paccioli as anotacions no libro Diario constan de duas partes claramente diferenciadas: unha comezando coa palabra por (o Debe do asento) e a outra coa palabra a (o haber do asento contable), antecedente do modelo de asento contable tradicional. Dado que naquela epoca non era costume a utilizacion do balance de situacion so describe os usos na elaboracion do balance de comprobacion de sumas e saldos, que era utilizado ao esgotarse as paxinas do Maior.

Estas eran efectuadas baixo as normas da partida dobre a cal Paccioli aseguraba que so ensinaba porque xa se executaba moito antes polos mercadores, a partida dobre asegura que por cada aumento do activo no debe hai unha diminucion nas contas do pasivo e capital dentro do haber, asi mesmo habendo unha diminucion nas contas do activo dentro do debe hai un aumento nas contas do pasivo e capital dentro do haber, asi efectuandose as normas da partida dobre.

A traducion en ingles foi publicada en Londres por John Gouge ou Gough en 1543. Describese como Un Tratado Proveitoso (A profitable treatyce), tamen denominado O Instrumento ou Libro para aprender a boa orde de levanza do famoso conecemento chamado en Latin Dare e Habere, e dicir, Debe e Haber.

Publicouse un pequeno libro de instrucion en 1588 por John Mellis de Southwark, no que di, "Son o renovador e revividor dunha antiga copia publicada aqui en Londres o 14 de agosto de 1543". John Mellis refirese ao feito de que os principios de contabilidade que explica (que e un sistema simple de partida dobre) segue "a forma de Venecia."

A Contabilidade ten un obxectivo: Dar a informacion necesaria para a toma correcta de decisions.

E o resultado da suma dos bens e dereitos expresados en unidades monetarias e restandolle a ese resultado as obrigacions tamen expresadas na mesma unidade de medida. Ese resultado expresa o valor neto ( expresado en unidades monetarias) da empresa nun momento determinado e e ao que se lle chama Patrimonio Neto Contable.

Achase calculando a diferenza entre o Activo ( asi se chaman en contabilidade aos bens e aos dereitos) e o Pasivo ( asi se lle chama as obrigacions).

Son cada un dos bens, dereitos e obrigacions que forman parte do patrimonio das empresas. O Marco conceptual do IASB (International Accounting Standard Board) define cinco elementos basicos que compon a contabilidade: Activo, Pasivo, Patrimonio, Gastos e Ingresos. Todo eles deben seguir un itinerario loxico para a sua adecuada contabilizacion, que son: Definicion, Reconecemento e Medicion, os cales quedan reflectidos nos estados financeiros.

O activo e o conxunto de bens e dereitos que posue a empresa. O pasivo esta formado polas obrigacions cara a terceiros (Pasivo Esixible) e os fondos propios da empresa (Pasivo Non Esixible). Os Fondos Propios, tamen chamados Capital ou Neto Patrimonial, por ser a diferenza entre o Activo e o Pasivo Esixible, son xa que logo o valor contable neto da empresa, xa que representa o valor dos bens e dereitos que a empresa non debe a ninguen.

Son software de aplicacion que permite realizar os ingresos de datos de comprobadores ligados a unha aplicacion de (ingresos e egresos).

Tamen son unha excelente ferramenta que posibilita que o labor do contador sexa mais eficaz e eficiente. Son programas computacionais que permiten levar rexistros de todas as actividades e procesos contables dunha empresa asi como a preparacion dos diferentes reportes como estados financeiros.

E estes permiten un mellor desenvolvemento na realizacion dos labores contables dunha formas moito mais rapida, ordenada e unha mellor presentacion en reportelos contables e informes financeiros.

Instrumento de representacion e medida de cada elemento patrimonial.Utilizase unha palabra e un numero, a palabra representa o elemento cualitativo da conta e o numero o elemento cuantitativo. Devanditas palabras e numeros son a representacion da realidade dos elementos do patrimonio escritos nun papel. Polo tanto hai tantas contas como elementos patrimoniais tena a empresa. Graficamente debuxanse como unha T, onde a parte esquerda chamase "Debito" ou "Debe" e a parte dereita "credito"ou "haber", sen que estes termos tenan ningun outro significado mais que o indicar unha mera situacion fisica dentro da conta (o debe e a parte esquerda da conta e o haber e a parte dereita da conta e non outra cousa como o pode indicar a sua palabra). Hai dous tipos de conta: de patrimonio e de xestion ou de resultados. As contas de patrimonio apareceran no Balance e poden formar parte do Activo ou do Pasivo (e dentro deste, do Pasivo esixible ou do Capital, tamen chamado Fondos propios ou Patrimonio Neto). As contas de xestion ou de resultados son as que reflicten ingresos ou gastos e apareceran na Conta de Perdas e Ganancias.

Independentemente de se as contas son de Patrimonio ou de Resultados, tamen se di que pola sua natureza son debedoras ou acredoras. As contas son debedoras cando sendo de Patrimonio refirense a un activo ou sendo de Xestion refirense a un gasto e son acredoras cando sendo de Patrimonio refirense a un pasivo ou a unha conta de capital, ou cando sendo de Xestion refirense a un ingreso. Unha conta complementaria de activo ou de pasivo pode investir a loxica anterior, por exemplo a Estimacion para Contas Incobrables ou de Inventarios Obsoletos ou de Lento Movemento que sendo contas de activo a sua natureza e acredora. Tamen podemos ter contas complementarias nas contas de Xestion.

Un tipo moi comun de conta son as contas Correntes, e unha conta identificada por unha palabra e un numero ( por exemplo Cliente Se JJ e os seus debitos e creditos) estas son contas que en calquera momento poden ser debedoras ou acredoras e a sua natureza definea soamente o feito de se son contas de Patrimonio ou de Xestion, e mais ainda dentro das clasificacions anteriores e a sua localizacion especifica dentro do estado financeiro o que define a sua natureza, non esquezamos son contas que poden ser debedoras ou acredoras.

Segundo os tipos de usuarios, poden ser:

• Contabilidade financeira (externa). Da informacion esencial do funcionamento e estado financeiro da empresa a todos os axentes economicos interesados (clientes, investidores, provedores etc.). Ven regulada e planificada oficialmente para a sua comprension por todos.
• Contabilidade de custos ou Contabilidade de xestion. E a contabilidade interna, para o calculo dos custos e movementos economicos e produtivos no interior da empresa. Serve para tomar decisions en canto a producion, organizacion da empresa etc.

Segundo o Marco Conceptual para a preparacion e presentacion dos estados financeiros, existen 4 criterios de medicion:

• Custo historico:

Os activos rexistranse polo monto de efectivo ou equivalentes de efectivo pagos, ou polo valor xusto do activo entregado a cambio no momento da adquisicion. Os pasivos rexistranse polo valor do produto recibido a cambio de incorrer na obrigacion ou, nalgunhas circunstancias (por exemplo, imposto a renda por pagar) polos montos de efectivo ou equivalentes de efectivo que se espera pagar para extinguir a correspondente obrigacion.

• Custo Corrente:

Os activos levan contablemente polo monto de efectivo, ou equivalentes de efectivo, que deberia pagarse se se adquirise na actualidade o mesmo activo ou outro de similares caracteristicas. Os pasivos rexistranse ao monto de efectivo ou equivalente de efectivo que se require para liquidar a obrigacion ao momento presente.

• Valor Realizable:

Os activos rexistranse contablemente polo monto de efectivo ou equivalentes de efectivo que poderian ser obtidos, no momento presente, na venda non forzada dos mesmos. Os pasivos rexistranse aos seus valores de liquidacion, isto e, os montos sen descontar de efectivo ou equivalentes de efectivo, que se espera pagar polas obrigacions no curso normal das operacions.

• Valor Actual:

Os activos rexistranse contablemente ao valor actual, descontando as futuras entradas netas de efectivo que se espera xere a partida no curso normal das operacions. Os pasivos rexistranse polo valor actual, descontando as saidas netas de efectivo que se necesitaran para pagar as obrigacions, no curso normal das operacions.

• Ano fiscal.
• Banca.
• Economia.
• Finanzas.
• Principios de Contabilidade Xeralmente Aceptados
• SICOSS (seguridade social).
• Tributos.
• Estados Contables ou Estados Financeiros
• Finanzas