Auguste Comte

Isidore Marie Auguste Francois Xavier Comte, conecido como Auguste Comte, nado en Montpellier o 19 de xaneiro de 1798 e finado en Paris o 5 de setembro de 1857, foi un pensador frances, considerado creador do positivismo e da disciplina da socioloxia, ainda que hai correntes socioloxicas que so lle atribuen o porlle o nome.

Comte viu duas leis universais na actividade de todas as ciencias, a "Lei dos tres estadios" e a "Lei enciclopedica". Combinando estas leis, Comte desenvolveu unha clasificacion sistematica e xerarquica de todas as ciencias, inclusive a fisica inorganica (astronomia, xeoloxia e quimica) e a fisica organica (bioloxia) e, por primeira vez, a fisica social posteriormente renomeada "socioloxia".

Esta idea dunha ciencia especial centrada no social foi prominente no seculo XIX e non unicamente para Comte. A ambicion -alguns dirian grandiosidade- coa que Comte a concibiu foi, con todo, extraordinaria.

Comte viu esta nova ciencia, a socioloxia, como a ultima e a mais grande de todas a ciencias, unha ciencia que incluiria todas as ciencias as cales integrarian e relacionarian os seus achados nun todo cohesionado.

Ainda que foi influente durante a sua vida e durante algun tempo despois, o traballo de Comte caeu rapidamente no descredito. Comte acuno o termo "socioloxia" e consideraselle o primeiro sociologo moderno. A sua enfase na interconectividade dos elementos sociais converteuno nun precursor do funcionalismo moderno. No entanto, con poucas excepcions, o seu traballo considerase hoxe en dia excentrico e acientifico, e a sua gran vision da socioloxia como a raina de todas as ciencias nunca chegou a callar.

A filosofia de Comte entronca coa revolta moderna contra os antigos que iniciou Francis Bacon e estendeu L'encyclopedie francesa e que consistiu, a grandes linas, na asuncion da razon e a ciencia como unicas guias da humanidade capaces de instaurar a orde social sen apelar a escurantismos teoloxicos ou metafisicos.

A evidente intencion de reforma social da sua filosofia adhirese, con todo, a unha postura conservadora e contrarrevolucionaria en claro enfrontamento coas propostas ilustradas de Voltaire e Rousseau.

Tomando como contexto a Revolucion Francesa, Comte acusa a estes dous autores de xerar utopias metafisicas irresponsables e incapaces de outorgar unha orde social e moral a humanidade.

Os problemas sociais e morais han de ser analizados desde unha perspectiva cientifica positiva que se fundamente na observacion empirica dos fenomenos e que permita descubrir e explicar o comportamento das cousas en termos de leis universais susceptibles de ser utilizadas en proveito da humanidade.

Comte afirma que unicamente a ciencia positiva ou positivismo podera achar as leis que gobernan non so a natureza, senon a nosa propia historia social, entendida como a sucesion e o progreso de determinados momentos historicos chamados estados sociais.

A humanidade no seu conxunto e o individuo como parte constitutiva, esta determinado a pasar por tres estados sociais diferentes que se corresponden con distintos graos de desenvolvemento intelectual: o estado teoloxico ou ficticio, o estado metafisico ou abstracto e o estado cientifico ou positivo.

Este transito dun estado a outro constitue unha lei do progreso da sociedade, necesaria e universal porque emana da natureza propia do espirito humano. Segundo a devandita lei, no estado teoloxico o home busca as causas ultimas e explicativas da natureza en forzas sobrenaturais ou divinas, primeiro a traves do fetichismo e, mais tarde, do politeismo e o monoteismo. A este tipo de conecementos correspondelle unha sociedade de tipo militar sustentada nas ideas de autoridade e xerarquia.

No estado metafisico cuestionase a racionalidade teoloxica e o sobrenatural e substituido por entidades abstractas radicadas nas cousas mesmas (formas, esencias etc.) que explican o seu por que e determinan a sua natureza. A sociedade dos legistas e propia este estado que e considerado por Comte como unha epoca de transito entre a infancia do espirito e a sua madurez, correspondente xa ao estado positivo. Neste estado o home non busca saber que son as cousas, senon que mediante a experiencia e a observacion trata de explicar como se comportan, describindoas fenomenicamente e intentando deducir as suas leis xerais, utiles para prever, controlar e dominar a natureza (e a sociedade) en proveito da humanidade. A este estado de conecementos correspondelle a sociedade industrial, capitaneada por cientificos e sabios expertos que aseguraran a orde social.

A filosofia positiva como tipo de conecemento propio do ultimo estado da sociedade, definese por oposicion a filosofia negativa e critica de Rousseau e Voltaire a que Comte atribue os males da anarquia e a inseguridade social que caracterizan ao periodo post-revolucionario.

O termo positivo fai referencia ao real, e dicir, o fenomenico dado ao suxeito. O real oponse a todo tipo de esencialismo, refugando a procura de propiedades ocultas caracteristicas dos primeiros estados.

O positivo ten como caracteristicas o ser util, certo, preciso, construtivo e relativo (non relativista) no sentido de non aceptar ningun absoluto.

• Cours de Philosophie Positive (Curso de Filosofia Positiva) - 1842 (en 6 volumes)
• Systeme de Politique Positive (Sistema de Politica Positiva) - 1851 (en 4 volumes)
• Discurso sobre o espirito positivo.

• Positivismo
• John Stuart Mill
• Socioloxia
• Renacemento
• Renacemento do seculo XII
• Revolucion cientifica
• Nicolao Copernico
• Francis Bacon
• Holismo

• Filosofos de Francia
• Sociologos de Francia
• Nados en Montpellier
• Nados en 1798
• Finados en 1857
• Filosofos da ciencia

• Wikipedia:Todos os artigos que requiren referencias
• Wikipedia:Artigos que requiren referencias desde novembro de 2016