Hot Five
| Pochodzenie | |
|---|---|
| Gatunek |
Hot Five (Goraca Piatka), znana takze jako ,,Louis Armstrong and his Hot Five", byla pierwsza wlasna grupa Louisa Armstronga.
Byl to typowy dla Nowego Orleanu zespol jazzowy, w skladzie z trabka, klarnetem i puzonem wspieranymi przez sekcje rytmiczna. Oryginalny styl nowoorleanski polegal na rownoczesnej improwizacji. Instrumenty dete prowadzily melodie: trabka (lub kornet) prowadzi glowna linie melodyczna podczas gdy klarnet i puzon graja improwizowany akompaniament. Te tradycje kontynuowal rowniez Hot Five, lecz ze wzgledu na to, ze Armstrong byl wyjatkowo utalentowanym i tworczym trebaczem, solowki w ktorych trabka grala sama pojawialy sie coraz czesciej. Tymi olsniewajacymi solowkami Armstrong stworzyl podwaliny jazzowej improwizacji solowej, przez co uznawany jest za jednego z najbardziej wplywowych jej tworcow.
Grupa Hot Five powolana zostala tylko do nagran pod wplywem sugestii Richarda M. Jonesa z Okeh Records. Wszystkie nagrania dokonane zostaly w studiu nagraniowym Okeh w Chicago, z wyjatkiem sesji w Brunszwick Records gdzie grupa uzywala pseudonimu ,,Lil's Hotshots".
Byly dwie rozne grupy zwane Louis Armstrong and his Hot Five. Pierwsza z nich nagrywala od 1925 do 1927, zas druga w 1928. Armstrong byl jedynym muzykiem, ktory wystepowal w obydwu.
Pierwsze Hot Five
[edytuj | edytuj kod]Pierwotne Hot Five skladalo sie z muzykow, z ktorymi Louis Armstrong grywal jeszcze w Nowym Orleanie w drugiej dekadzie XX wieku. Byli to Kid Ory - puzon, Johnny Dodds - klarnet i Johnny St. Cyr - gitara lub banjo. Wyjatek stanowila jedynie zona Armstronga Lil Hardin Armstrong - fortepian, ktora poznal dopiero w Chicago. Podczas niektorych (byc moze wszystkich) nagran grupy Hot Seven, Kid Ory przebywal w Nowym Jorku, gdzie gral w grupie Kinga Olivera. W tym czasie zastepowal go przypuszczalnie inny puzonista John Thomas.
Podczas jednej sesji nagraniowej w grudniu 1927, do zespolu dolaczyl bluesman Lonnie Johnson na gitarze.
Hot Five z 1928
[edytuj | edytuj kod]W 1928 Armstrong znow powolal do zycia zespol do kolejnych nagran, zastepujac wszystkich, oprocz siebie, muzykami z orkiestry Carrrola Dickersona byli to: Fred Robinson na puzonie, Jimmy Strong na klarnecie i saksofonie tenorowym, Earl Hines na fortepianie, Mancy Carr na banjo oraz Zutty Singleton na perkusji.