Digambarowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Digambarowie (dewanagari: digNbr) - jeden z dwoch glownych (obok swetambarow) kierunkow w lonie dzinizmu.

W sanskrycie slowo digambar (digNbr) oznacza doslownie odzianego w sfere nieba, odzianego w przestwor^[1] i odnosi sie do tego, iz digambarowie chodzili zupelnie nago w odroznieniu od swetambarow, ktorzy ubierali sie na bialo. Jednak obecnie rowniez i digambarowie uzywaja ubran (dawny zwyczaj pozostal tylko w obrebie niektorych klasztorow).

Podzial na digambarow i swetambarow zaistnial prawdopodobnie juz w czasach Mahawiry, gdyz swetambarowie nie przyjeli wszystkich jego reform. Rozlam nasilil sie w II wieku n.e., jednak jeszcze do XI wieku istnialy wspolne swiatynie obu odlamow. Pozycja kobiet jest gorsza niz w rywalizujacej grupie: zaprzecza sie mozliwosci osiagniecia przez nie mokszy zanim nie narodza sie jako mezczyzni^[1], nie moga takze zostac mniszkami. W odroznieniu od swetambarow nie maja kanonu swietych pism - twierdza iz kanon dzinijski zaginal.

• Bhadrabahu (zm. 318 p.n.e.) - zalozyciel nurtu.

Kalpasutra,

Niryukti,

Dristivada.

• Samantabhadra (VI w n.e.),

Aptamimansa,

• Pudzjapada (ok. X-XI w n.e.),
• Nemiczandra (ok. X-XI w n.e.),
• Dewanandin,
• Akalanka (ok. VIII w n.e.),

Asztasati.

Zrodlo: ,,https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Digambarowie&oldid=78843556"

Kategoria:

• Dzinizm