V
- Aceh
- Afrikaans
- Alemannisch
- 'amaarenyaa
- Aragones
- l`rby@
- 'rmy'
- mSr~
- Asturianu
- Az@rbaycanca
- toerkhjh
- Basa Bali
- Zemaiteska
- Bikol Central
- Belaruskaia
- Belaruskaia (tarashkevitsa)
- Betawi
- B'lgarski
- baaNlaa
- Brezhoneg
- Bosanski
- Catala
- Min Dong Yu / Ming-deng-ngu
- khwrdy
- Corsu
- Qirimtatarca
- Cestina
- Kaszebsczi
- Chavashla
- Cymraeg
- Dansk
- Deutsch
- Thuongjang
- Zazaki
- Ellenika
- Emilian e rumagnol
- English
- Esperanto
- Espanol
- Eesti
- Euskara
- frsy
- Fulfulde
- Suomi
- Na Vosa Vakaviti
- Foroyskt
- Francais
- Nordfriisk
- Furlan
- Frysk
- Gaeilge
- Gan Yu
- Gaidhlig
- Galego
- Avane'e
- Bahasa Hulontalo
- Gaelg
- Hausa
- Ke Jia Yu / Hak-ka-ngi
- `bryt
- hindii
- Hrvatski
- Hornjoserbsce
- Kreyol ayisyen
- Magyar
- Hayeren
- Bahasa Indonesia
- Igbo
- Ilokano
- Ido
- Islenska
- Italiano
- Ri Ben Yu
- k`art`uli
- Qaraqalpaqsha
- Kumoring
- hangugeo
- Kurdi
- Komi
- Kernowek
- Letzebuergesch
- Lombard
- Lietuviu
- Latviesu
- Malagasy
- Olyk marii
- Makedonski
- mlyaallN
- mraatthii
- Bahasa Melayu
- Malti
- mnmaabhaasaa
- mzirwny
- Nahuatl
- Nederlands
- Norsk nynorsk
- Norsk bokmal
- Nouormand
- Occitan
- pNjaabii
- Polski
- Portugues
- Runa Simi
- Romana
- Russkii
- Sicilianu
- Scots
- Davvisamegiella
- Srpskohrvatski / srpskokhrvatski
- Simple English
- Slovencina
- Slovenscina
- Anaraskiela
- ChiShona
- Srpski / srpski
- Sranantongo
- Seeltersk
- Sunda
- Svenska
- Kiswahili
- telugu
- aithy
- Turkmence
- Tagalog
- Setswana
- Toki pona
- Turkce
- Tatarcha / tatarca
- Tyva dyl
- Ukrayins'ka
- rdw
- O`zbekcha / uzbekcha
- Veneto
- Vepsan kel'
- Tieng Viet
- Volapuk
- Winaray
- Wu Yu
- Khal'mg
- margaluri
- yyidySH
- Yoruba
- Zhong Wen
- Min Nan Yu / Ban-lam-gi
- Yue Yu
Appearance
E Vicipaedia
Haec pagina de littera et numero Romano narrat. Ut de anno legas, vide 5. Ut de numero legas, vide Quinque.
V (u consonans[1][2] ['u: 'kosonas] appellate vau[1] ['vau/'bau] vel ve[3] ['ve:/'be:] subs.) est vicesima littera alphabeti Latini, inter Romanos antiquos, ac prima secundave et vicesima littera alphabetorum posteriorum.
De pronuntiatione
[recensere | fontem recensere]In Latinitate antiqua grandibus tantum litteris scriptum est. Itaque in verbis Latinis pronuntiandis
- brevem vocalem posteriorem altam rotundatam [u], sicut
VS> [domus] in nominativo singulari domus; - longam vocalem posteriorem altam rotundatam [u:], sicut
VS> [domu:s] in genetivo singulari aut in nominativo accusativove plurali domus; - semivocalem posteriorem [w], sicut <VOS> [wo:s],
VAT> [lawat], [awris], etc.[4]
Distinctiones illae phoneticae, quamquam a grammaticis notae, scriptura non fiebant, antequam saeculo XV littera ("ve vocalis") ante
Sigla usitata
[recensere | fontem recensere]Nexus interni
Notae
[recensere | fontem recensere]- 1 2 Cf. versionem Latinam vocabuli Theodisci V apud Lucusaltianum, Petrum (2025). Lexicon Latinum Hodiernum Lucusaltianum: Tom. VII, U-Z (ed. XXV) [PDF]. Lentiae: Petrus Lucusaltianus. p. 87.
- | Allen 1978: 114.
- | Fons nominis Latini desideratur (addito fonte, hanc formulam remove).
- | Nigidius Figulus apud Gell. 10.4.4; Allen 1988: 41.
Bibliographia
[recensere | fontem recensere]Nexus externi
[recensere | fontem recensere]- Michael Everson, The Alphabets of Europe.
| Vide V in Victionario. |
Scriptura Latina: series paginarum brevium