Samojeedse tale

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie

Samojeedse tale
Geografiese verspreiding:	Noordelike Eurasie
Genetiese klassifikasie:	Oeraals^[1] Samojeedse tale
Onderafdelings:	Noordelike Samojeedse tale Suidelike Samojeedse tale
Verspreiding van Samojeedse tale tussen die 17de en 20ste eeu

Die Samojeedse tale is 'n taalgroep wat aan die ooste- en westekant van die Oeralgebergte in Rusland in Noordelike Eurasie deur altesaam ongeveer 30 000 sprekers gepraat word. Die Samojeedse tale stam van die gemeenskaplike oertaal Proto-Samojeeds af en vorm saam met die Fins-Oegriese tale die Oeraalse taalfamilie.

Onderafdelings

[wysig | wysig bron]

Die Samojeedse tale word in 'n Noordelike en Suidelike groep onderverdeel:

Noordelike Samojeeds

Enets word moontlik nog deur 100 mense gepraat, word verder onderverdeel in Woud-Enets en Toendra-Enets^[2]
Nenets (Joerak) word deur ongeveer 27 000 mens gepraat^[2]
Nganasaans word deur ongeveer 600 mens gepraat^[2]
+Joeratsies, 'n nou uitgestorwe taal wat in die Jenisejrivier se omgewing gepraat is.

Suidelike Samojeeds

+Kamassies (Kamas), 'n nou uitgestorwe taal
+Matories (Motor), 'n nou uitgestorwe taal
+Koibal, 'n nou uitgestorwe taal
Selkoeps (Ostjak-Samojeeds) is in 1994 na raming nog deur 1 570 mense gepraat

Verwysings

[wysig | wysig bron]

| Jacek Fisiak, Raymond Hickey, Stanislaw Puppel, Language History and Linguistic Modelling: A Festschrift for Jacek Fisiak on His 60th Birthday, Contributor Jacek Fisiak, Uitgegee deur Walter de Gruyter, bl. 831, 1997, ISBN 3110145049, 9783110145045
1 2 3 Daniel Mario Abondolo, The Uralic Languages, uitgegee deur Taylor & Francis, 1998, ISBN 041508198X, 9780415081986, bl. 2